Over mij

Het licht aan in mijn binnenwereld
Als mid twintiger ging ik in therapie om te begrijpen wie ik was en wat maakte dat ik mezelf telkens in dezelfde ondermijnende situaties terugvond. Wat speelde zich toch in mij af? Wat ik wilde was dat de mist optrok zodat ik goed in mezelf om me heen kon kijken. Ja, er zouden vast minder leuke dingen tevoorschijn komen (gezien mijn onzekerheid en moeiten in relaties) maar dat had ik er inmiddels grif voor over.  
Ik had niet zoveel geld maar ik dacht: dan maar wat minder naar die dure kapper in de Van Baerlestraat, dit is werken aan de kwaliteit van mijn leven. En eindelijk begon ik mezelf te ontdekken, patronen te ontwaren, behoeftes gewaar te worden. Ik leerde ook hoe ik om kon gaan met mijn innerlijke pijn en verwonding. Want er kwam wel wat aan het licht. Geen makkelijk proces, maar jongens, wat heeft het me veel goeds gebracht.  

Het meest bruikbare om mee te nemen na therapie, vond ik; je hoeft niet langer ontwijkende bewegingen te maken. Ik heb geleerd om de pijnlijke dingen te naderen in plaats van ervan weg te rennen. Zo kon ik zelfregie ontwikkelen en leerde ik te sturen, ook door moeilijke dingen heen. Een van de eerste fysieke resultaten daarvan was dat ik als twintiger midden in een crisis stopte met roken. Ik dacht: laat maar komen wat er is. Die sigaret is toch alleen maar een tijdelijke demper.

Inmiddels ben ik vijftig en heb nog vaker periodes van therapie benut. Altijd vanuit het verlangen: liever even aan de bak, dan jaren ronddwalen in vertwijfeling over wat mij nou van binnenuit bepaalt.
Telkens werd ik zelfbewuster, ontwikkelde een steviger zelfvertrouwen, ontdekte mijn eigen gebruiksaanwijzing en drijfveren en, niet onbelangrijk: zo rond mijn 32ste begreep ik wat voor soort partner bij mij zou passen. En dat laatste brengt mij nog dagelijks momenten van geluk.

Uiteindelijk ontdekte ik ook mijn professionele spoor: anderen helpen zichzelf te gaan zien, zowel boven als onder het oppervlak. In mijn praktijk in Leersum doe ik dat in een rustige setting, waarbij het helpt dat er veel natuur omheen te zien is. Het raakt me altijd weer diep als de onbewuste, verborgen dingen tevoorschijn mogen komen en het licht erop valt.

Mijn visie op therapie

Ik geloof dat de dingen die belangrijk zijn zichzelf op de voorgrond aandienen. Als iets telkens weer naar boven komt, in de vorm van pijn, verwarring, verdriet of een patroon, dan is dat iets wat nog niet ‘af’ is. Het heeft aandacht nodig.  Jij voelt natuurlijk zelf het beste wat dat is. Daarom ben ik niet sturend in het proces maar heb je zelf de regie. Ik help je om de dingen die naar boven komen serieus te nemen, er bij stil te staan. Dat alleen al brengt vaak ongemerkt beweging in jezelf en je situatie. Vervolgens onderzoeken we samen wat er als vervolgstap nodig is en werken we daarmee verder.

Wie ben ik?
Ik ben rustig, vriendelijk en ben niet snel ergens van ondersteboven. Ik heb ook een doortastende kant. Daar waar ik tijdens het luisteren in onduidelijkheid terechtkom vraag ik net zo lang door tot dingen helder worden. Dat helpt mij namelijk om jou te begrijpen, maar nog belangrijker: het helpt jou om jezelf en datgene wat aandacht nodig heeft in beeld te krijgen.
Ik heb een diep respect voor degene die tegenover mij zit: een moedig persoon met een eigen geschiedenis en unieke binnenwereld.

Wat kenmerkend is voor mij…
Mijn hang naar bankjes. Het liefste wat ik doe is neerstrijken op een bankje en naar mensen kijken. Of erop zitten in de zon met thee en een goed boek. Een gesprek voeren op een bankje vind ik ook heerlijk. Kortom, telkens als ik er een tegen kom denk ik: ha fijn, een bankje.
Daarnaast hou ik van avontuur en van nieuwe indrukken opdoen. Tijdens wandelvakanties met mijn gezin bijvoorbeeld: achter iedere heuvel weer een ander landschap, iedere avond een nieuwe herberg.

Tot slot, ik leef en werk vanuit een christelijke levensvisie, maar als je een andere levensvisie hebt ben je even welkom.

Nelleke Petit

FT0A9668-5
.
.
.

a

.

a