Help, ik blijf maar denken! Hoe krijg ik weer rust in mijn hoofd?

Luisteren naar je lichaam helpt je om rust in je hoofd te brengen

De zon schijnt naar binnen in mijn praktijkkamer. Er staan twee koppen thee op de tafel.
‘Waar heb je nou het meest last van, rondom je burn-out?’ vraag ik Simon. Hij vouwt zijn handen om zijn theekop.

‘Dat ik maar blijf denken. Ik blijf zoeken naar de vraag hoe het zover heeft kunnen komen.’
‘En hoe voelt dat?’ Ik kijk hem opmerkzaam aan.
‘Ik word er heel moe van. Het geeft me veel onrust.’
‘Kom je eruit, uit het vraagstuk?’
‘Nee, ook dat niet’ Simon kijkt even uit het raam, hij zucht. Hij is al opgebrand. Om ook nog te zoeken naar antwoorden op een plek waar hij geen verklaring vind, is extra vermoeiend. Hij blijft er mee bezig en zijn hoofd krijgt geen rust.

Blijven doordenken hoe je situatie in elkaar zit kan je uitputten zonder dat je een centimeter opschiet. Hoe kom je voorbij dat punt en voorbij die automatische piloot van je denken? Er is een andere benadering voor nodig. Luisteren naar wat je lichaam er over te zeggen heeft is zo’n andere aanpak. In deze blog lees je waarom dat zin heeft en hoe dat werkt.

Waarom heeft luisteren naar je lichaam zin?

Als je hoofd een probleem wil oplossen maar er ook na heel veel ronddraaien niet uitkomt, dan is het antwoord blijkbaar niet te verstaan via de wegen van de ratio. Er moet wat anders gebeuren. Luisteren naar de signalen van je lichaam schijnt dan nieuw licht op de betekenis van je probleem. 

Kan je lichaam praten dan? Zeker, maar niet met woorden. De taal van het lichaam is die van de lichaamssensaties. Je hebt er focus voor nodig en een open, vriendelijke houding. Wat voel je in je lijf? Zware benen? Een vaag gevoel van ongerustheid in je buik? Spanning die zich is gaan vastzetten in je nek?

Dat je lijf zich zo voelt is niet toevallig; het heeft een betekenis die samenhangt met de dingen die spelen in je leven. ‘Ah, ik heb ook veel op m’n nek genomen, nu voel ik hoe zwaar me dat weegt.’ Het geeft opluchting dat te constateren. Het klopt, het komt niet uit de lucht vallen. Als je eenmaal oog krijgt voor de beeldspraak ervan geeft dat ineens een gevoel van openbaring.

De signalen opmerken is één ding. Maar wat moet je er verder mee? Hoe interpreteer je ze zodat je er ook echt wat aan hebt? 

Hoe luisteren naar lichaamssignalen werkt

“Ik krijg mijn tandenborstel nauwelijks meer tussen mijn kaken, zo strak zitten ze.” Simon heeft het er zichtbaar moeilijk mee. Ik vraag hem met aandacht bij zijn kaakgebied te blijven, te voelen hoe dat is als je zo weinig ruimte hebt om je kaken te bewegen. Niet fijn, gespannen. We praten verder, over de uitdrukking ‘kiezen op elkaar’. Het resoneert wel bij hem: niet zeuren, gewoon doorgaan. Kiezen op elkaar en gaan. Dat is wel een credo wat hem bekend is, ja, dat voelt hij wel terug daar in zijn kaken.

Luisteren naar wat het lichaam te zeggen heeft vraagt om een aandachtige, benieuwde houding. Ongeduldig willen weten hoe het zit werkt niet. Je kunt het samenvatten als ‘invoelend luisteren’ door een vriendelijke luisteraar. Het gaat erom te focussen op iets wat in het lichaam voelbaar is en dat als startpunt te nemen voor verder onderzoek.

Wat Simon’s kaken hem vertellen

Wat klemt hij eigenlijk zo hard weg? Het blijkt dat hij veel ‘zachte’ dingen wegdrukt met zijn kaken. Gevoelens, verlangens, behoeften. Het kwartje valt en hij ontdekt: ik heb dit zo geleerd, maar dit is eigenlijk niet gezond. Hij vraagt zich af: wat heb ik eigenlijk nodig om ontspannen te leven? We vragen het aan zijn kaken, wat hebben ze nodig om te te stoppen met klemmen? Hij blijft een tijdje voelen en ontdekt: niet langer wegdrukken wat er blijkbaar is. 

Ping! Nu begrijp ik mijn probleem

Luisteren naar je lichaam, hoe weet je dat het werkt? Je weet dat het werkt als er een kwartje valt. Een huivering, een diepe zucht, dingen die opeens op hun plek vallen. Het geeft veel rust. Zelfs als het te maken heeft met minder opgewekte emoties zoals verdriet of boosheid. Als je ineens begrijpt wat je zo boos maakt en waarom, dan lucht dat op. Het geeft erkenning. Het is alsof er een stukje last van je schouders valt: eindelijk, ik begrijp het.

Wat heb je er voor nodig?

Je hebt niets meer nodig dan een rustig plekje, je lijf en een aandachtige, niet oordelende houding. Stel jezelf vragen en luister. Wacht af. Wees opmerkzaam. Sta open. En blijf ademen. 

Bij malen: wijzig koers

Concluderend kun je zeggen dat als je veel maalt het betekent dat je aan het zoeken ben op een plek waar je antwoord niet gevonden kan worden. Contact zoeken met wat je voelt in je lijf en wat dat je te zeggen heeft, geeft een nieuwe ingang om jezelf te begrijpen. Van daaruit vind je makkelijker de weg naar de oplossing en stop je het ronddraaien in het hamsterrad. Wel zo fijn!

En Simon?

Hoe is het afgelopen met Simon? Toen Simon ontdekte dat hij zichzelf de weg versperde om allerlei innerlijke dingen van zichzelf te beleven, begreep hij waarom hij zo uitgeput raakte. Niet mogen voelen of verlangen, steeds moeten doorgaan, kiezen op elkaar, dat is geen pretje. Hij stopte met ‘weg klemmen’ en de ruimte die ontstond voor de hele Simon deed hem veel goed. De noodzaak om te blijven doordenken viel daarmee weg en hij kon steeds beter en sneller voelen wat voor hem belangrijk was. Zijn kaken hielpen hem op het goede spoor te blijven!

Meer weten over hoe te luisteren naar je lichaam?

Voelt jouw hoofd als zo’n hamsterrad wat maar door blijft draaien? En peins je over wat nodig is om het tot stilstand te brengen? Bij mij kun je terecht als je wilt ontdekken wat jouw lichaamssignalen erover te vertellen hebben. Het verheldert hoe de spanning in je hoofd en lichaam in elkaar zit. 

Klik hier om contact met me op te nemen.

 


Meer lezen over psychologie en over wat ik zoal in therapie doe? Ik schrijf er regelmatig over. Geef je hier op als je mijn artikelen in je mailbox wilt ontvangen. Meelezen via social media kan ook: Facebook, Instagram, Linked-In.

Wat nam ik mee ná therapie?

Door Nelleke | 2 september 2019

Eerder vertelde ik over mijn therapie-ervaringen. Wat vind ik nou het meest bruikbare wat ik meenam ná therapie? Dat zijn meerdere dingen maar nummer één op mijn lijstje is: ontwijken van vervelende gevoelens is geen dagtaak meer.   Ik kan me nog goed herinneren dat ik destijds aan mijn therapeut vroeg: ik voel me telkens…

niet kunnen stoppen

Niet kunnen stoppen met gedrag waar je onder lijdt. Hoe kan dat en wat te doen?

Door Nelleke | 25 mei 2021

‘Ik wil wel anders maar ik kan het gewoon niet.’ Tessa kijkt naar de regenwolken buiten het praktijkraam. ‘Als me gevraagd wordt om te helpen of een extra dienst te draaien, zeg ik meteen ‘ja’. Terwijl ik er steeds minder energie voor heb.’ Ze roert in haar thee. ‘Ik weet wel dat ik het niet…

Een nieuw begin in de Provence: Petit therapie op social media!

Door Nelleke | 10 oktober 2019

Afgelopen week verbleef ik met mijn gezin in Zuid Frankrijk. Op onze vaste stek bij familie, naast een lief dorpje in de bergen in de buurt van Saint Tropez. Je zou zeggen, hoe heerlijk is dat?Maar ik heb vaak even tijd nodig om er mijn draai te vinden. De omgeving ademt rust uit, het is…